ArcTan

Τον τελευταίο καιρό τα πολωνικά συγκροτήματα με εκπλήσσουν συνέχεια! Πρώτα οι Riverside με τον πιο καταθλιπτικό και σκοτεινό ήχο τους και τώρα οι Quidam με το απίστευτα ανάλαφρο και μελαγχολικό ύφος τους.

Όχι δα πως είναι και κανένα καινούριο συγκρότημα στην “πιάτσα”. Μετράνε ήδη 11 χρόνια κυκλοφορίας αλλά μάλλον ο 11ος χρόνος ήταν το “10 το καλό”!

Το Alone Together όπως δηλώνει και ο τίτλος είναι ένα άλμπουμ γεμάτο συναισθήματα. Ονειρικό, μελαγχολικό και ανάλαφρο ακούγεται πολύ εύκολα, ειδικά στο παρασκήνιο καθώς κάποιος διαβάζει, κάνει εργασίες κλπ.

Παρόλα αυτά δεν σημαίνει ότι είναι αδιάφορο μουσικά. Το μπάσο είναι πάντα παρόν και αποτελεί την “ήρεμη δύναμη” του δίσκου. Περάσματα απο κιθάρες σε σχεδόν floydian ύφος δίνουν στο άλμπουμ ένα γνώριμο ήχο, ενώ η διακριτική παρουσία του φλάουτου το κάνει να ακούγεται πιο συμφωνικό κατά μέρη.

Γενικά ο δίσκος φλερτάρει επικίνδυνα με το chill out σε ορισμένα σημεία (χωρίς αυτό να είναι κακό).Η φωνή του τραγουδιστή δεν έχει μια συγκεκριμένη χροιά ή χαρακτήρα που μάλλον για το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι θετικό γιατί δένει καλύτερα με τα όργανα και δεν ξεχωρίζει ώστε να σου αποσπά την προσοχή.

Από τα αγαπημένα μου άλμπουμς για να χαλαρώσω ή να κάνω κάτι άλλο κρατώντας τη μουσική στο παρασκήνιο.