8o Ευρωπαικό Φεστιβαλ Jazz [Τεχνόπολις, Αθήνα]

Η ιδέα για μια καθημερινή semi-live κάλυψη του φεστιβάλ πέρασε από το μυαλό μου αλλά δεν έκανε στάση λόγω κυρίως βαρεμάρας και μικρής καθημερινής ύλης. Τώρα όμως που το φεστιβάλ έχει τελειώσει εδώ και 1 βδομάδα και καθώς έγραφα χωροταξία μου ήρθε να γράψω και για Jazz.

Τι σχέση θα μου πείτε έχει η Jazz με την Χωροταξία; Ο συνειρμός δεν έγινε λόγω συσχέτισης τους αλλά επειδή η Jazz αποτελεί ένα σωσίβιο μέσα στα παγωμένα και αφιλόξενα νερά του χωροτακτικού ωκεανού.

Στο θέμα όμως. Το φετινό Jazz festival ήταν καλύτερο από το περσινό, το οποίο ήταν καλύτερο από το προπέρσινο και πάει λέγοντας. Που σημαίνει ότι σε αυτά τα 8 χρόνια το φεστιβάλ αναβαθμίζεται συνεχώς. Φέτος μάλιστα είχαμε και παράλληλες εκθέσεις, οι οποίες δημιουργούσαν μια επιπλέον κινητικότητα χωρίς να επισκιάζουν το κεντρικό event. Μόνο τα αναμνηστικά μπλουζάκια με χάλασαν τα οποία εκτός από έλλειψη φαντασίας απέπνεαν και μια έλλειψη ποιότητας και σε επίπεδο σχεδιασμού αλλά και σε επίπεδο κατασκευής. Δεν πειράζει όμως, μικρό το κακό, τον επόμενο χρόνο ελπίζω να βελτιωθεί.

Το βιβλιαράκι του προγράμματος εν αντιθέσει είναι πάντα καλοσχεδιασμένο και άκρως κατατοπιστικό! Στηρίζομαι σε αυτό για να σας μεταδώσω αυτά που γίνανε τις ημέρες του φεστιβάλ.

Θα αναφερθώ μόνο στα συγκροτήματα που μου κάναν ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ εντύπωση.

Το Duo Tuule Kann – Jaak Sooaar ήταν ένα δίδυμο από την Εστονία το οποίο ήταν το πρώτο που ξεχώρισα σε όλες τις μέρες του φεστιβα. Η σύνθεση του ήταν Κανονάκι και Κιθάρα ενώ ανά συχνά διαστήματα η κα. Kaan μας μάγευε με τη φωνή της. Το ρεπερτόριο τους είχε βάσει τα παραδοσιακά τραγούδια της Εστονίας που μιλάνε κυρίως για χειμώνα και αγροτική ζωή. Η κα. Kann τα απέδιδε με τόσο μοναδικό τρόπο που καμία φορά άκουγα το φύσημα του αέρα και το τρίξιμο της φωτιάς στο τζάκι!

Οι Deodato Siquir Trio ήταν ένα τρίο από τη Δανία του Deodato Siquir ο οποίος ήτανε στα drums και τη φωνη και ο οποίος είναι από την Μοζαμβίκη. Καταλαβαίνετε τι γίνεται όταν ένας Αφρικανός drummer έχει δίπλα του δύο σκανδιναβικούς πυλώνες στο μπάσο και την κιθάρα. Με την εξαιρετική τους ζωντάνια και άψογη επικοινωνία με το κοινό ήταν η αφορμή που “άναψαν τα αίματα” για πρώτη φορά στο φεστιβάλ.

Οι αμέσως επόμενοι ήταν οι Eric Ineke JazzXpress από την Ολλανδία. Οφείλω να πω ότι δεν περίμενα πολλά από ένα ολλανδικό group όμως εξεπλάγην ευχάριστα! Το group είχε το κλασσικό οπλοστάσιο ενός Jazz Quintet, τρομπέτα, τενόρο σαξόφωνο, πιάνο, κοντραμπάσο και ντραμς. Το group ήρθε πιο κοντά όσο κανένα άλλο στην be-bop του Parker και Davis και παρόλο που όλα τα συγκροτήματα ήταν αξιόλογα αποτέλεσε για την επομένη ώρα την προσωπική μου όαση :)

Φτάσαμε στην τελευταία μέρα και στο πρώτο group τους Jacoustic Inc από την Αυστρία! Απίστευτοι!!! Τα παιδιά με τον μεγαλύτερο το σχήματος να είναι 22 και τον μικρότερο 16 πραγματικά δώσανε ρέστα! Ζωντάνια, μελωδία και άψογη επαφή με το κοινό με έκαναν να πιστέψω ότι “έχουμε νικητή”. Ξεχώρισε η παρουσία με βιμπράφωνο του Forian Klinger. Τα παιδιά πήγαν τόσο μακρυά ώστε να αποδώσουν φόρο τιμής σε έναν “δικό τους” κλασσικό συνθέτη, τον Johan Strauss σε Jazz απόδοση! Εξαιρετικοί!! Τους θέλουμε και του χρόνου για να δούμε πως θα έχουν εξελιχθεί!

Το τελευταίο συγκρότημα της τελευταίας μέρας ήταν το The Harcsa Veronica Quartet. Οφείλω να ομολογήσω ότι περίμενα πολλά από την Ουγγαρία, καθώς παραδοσιακά πρωτοπόρος στην ευρωπαϊκή Jazz. Ήταν και αργά το βράδυ όμως, θα έφευγε και το τελευταίο μετρό και στην σκηνή εμφανίστηκε μια κοπελίτσα με ξανθιά μαλλιά και ένα λευκό φορεματάκι με κόκκινα λουλουδάκια και ροζ (?) γοβάκια. Ο τύπος της γυναίκας που όπως λέει και ο Καμπουράκης θα της έλεγες “Θες να πάμε στα Goodys;”.
Πήρε το μικρόφωνο είπε ένα “γεια σας” με τη γλυκία φωνή της και μετά….ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ!! Η αποκάλυψη μπροστά μας! Τέτοια φωνή και τέτοιο ύφος απόδοσης του κάθε τραγουδιού δεν έχω ξαναδεί! Για μια στιγμή σκεφτόμουν ότι κάπως έτσι πρέπει να ήταν κάπου στο ‘50 όταν ακόμα υπήρχαν μεγάλες κυρίες της Jazz.
Δεύτερη αποκάλυψη! Οι μουσικοί! Ζωντανοί με παιχνιδιάρικη διάθεση ανάμεσα στην τραγουδίστρια και στο κοινό πραγματικά με μετέφεραν σε άλλο χωροχρόνο! Αυτοσχεδιασμοί της φωνής εμπλεκόμενοι με αυτοσχεδιασμούς στα όργανα, διάλογοι μεταξύ οργάνων, διάλογοι μεταξύ φωνής-οργάνων..ΜΑΓΕΙΑ. Κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν ένα απο τα καλύτερα lives που έχω δει ποτέ! (Εξαιρώ τον Roger Waters για συναισθηματικούς λόγους). Αυτό το σχήμα πραγματικά αξίζει παρακολούθηση έξω από τα πλαίσια του φεστιβάλ! Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω την ποιότητα τους! Μπράβο τους και Μπράβο στον Δήμο Αθηναίων που τους έφερε!

Κλείνοντας θα ήθελα ακόμα μια φορά να τονίσω την συνεχόμενη ανοδική πορεία στην ποιότητα του φεστιβάλ και ότι για άτομα που δεν “ακούνε Jazz” δεν είναι η κλασσική Jazz που έχουν στο μυαλό τους. Η Jazz εξελίσσεται και πραγματικά είναι προς τιμήν του Φεστιβάλ που προσπαθούν να μας παρουσιάσουν την Jazz του ΤΩΡΑ και όχι την Jazz του ΚΑΠΟΤΕ..

Για αυτό λοιπόν του χρόνου σηκωθείτε από ντιβάνια, καναπέδες, μπαουλοντίβανα, καρέκλες, βγείτε απο πατάρια και σπίτια και ελάτε όλοι !! :D :D

Χωρίς Τίτλο #1

παραθέτω από : http://www.kalimera.gr/

” Σοβαρό ατύχημα συνέβη στο αμαξοστάσιο του ΗΣΑΠ του Πειραιά, όταν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες βαγόνι που βρισκόταν εκτός λειτουργίας, εκτροχιάστηκε, γκρέμισε τοίχο και τραυμάτισε συνολικά έξι άτομα. Νεκρός ένας άστεγος που εγκλωβίστηκε στα ερείπια.

Οι έξι τραυματίες ήταν όλοι υπάλληλοι καθαριότητας. Το τρένο βγήκε από το αμαξοστάσιο, αφού γκρέμισε τη μάντρα, καταπλακώνοντας δύο οχήματα και τελικά σταμάτησε στην Ακτή Καλιμασιώτη. Η αστυνομία ερευνά για το αν πράγματι υπάρχει εγκλωβισμένος στα συντρίμμια. ”

Από το παραπάνω άρθρο καταλαβαίνουμε:

1) Ότι τραυματίστηκαν 6 άτομα και σκοτώθηκε ένας άστεγος (ο οποίος δεν ήταν άτομο).
2) Ότι παρόλο που σκοτώθηκε ο άστεγος, η αστυνομία ψάχνει αν ήταν πράγματι στα συντρίμμια.
3) Το δυστύχημα έπαψε να είναι όρος που εννοεί νεκρούς και τη θέση του πήρε το ατύχημα.

Πρόταση αναδιατύπωσης του κειμένου:

“Σοβαρό ατύχημα συνέβη στο αμαξοστάσιο του ΗΣΑΠ του Πειραιά, όταν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες -και χωρίς να έχει ιδιαίτερο λόγο- βαγόνι που βρισκόταν εκτός λειτουργίας, εκτροχιάστηκε, γκρέμισε τοίχο και τραυμάτισε συνολικά έξι άτομα εκ των οποίων 2 μέναν σε πολυκατοικία, 1 είχε μονώροφη μονοκατοικία, 1 μεζονέτα, 1 έμενα στον αδερφό του και ο άλλος είχε σπίτι-container σε σεισμόπληκτο καταυλισμό. Νεκρός ένας άστεγος που εγκλωβίστηκε στα ερείπια.

Οι έξι τραυματίες ήταν όλοι υπάλληλοι καθαριότητας. Το τρένο βγήκε από το αμαξοστάσιο, αφού γκρέμισε τη μάντρα, περνώντας με κόκκινο το δρόμο, καταπλακώνοντας δύο οχήματα και τελικά σταμάτησε στην Ακτή Καλιμασιώτη για ούζο και σαρδέλα. Η αστυνομία ερευνά για το αν πράγματι υπάρχει εγκλωβισμένος στα συντρίμμια. Αν δεν υπάρχει τότε σύμφωνα με την 1η παράγραφο έχουμε ένα νεκρό στα συντρίμμια που δεν βρέθηκε το σώμα του. Η Ιερά Σύνοδος έχει ήδη συγκαλέσει έκτακτη σύσκεψη καθώς φαίνεται ότι η ανάληψη ενός άστεγου έχει πολλά κοινά με το πρόσωπο του Χριστού. Αυτό αποτελεί και την πρώτη σκληρή δοκιμασία για τον καινούριο Αρχιεπίσκοπο.”

Ας ελπίσουμε ότι την επόμενη φορά ο καθένας θα κάνει σωστά την δουλειά του. :(

Ο Tux πάει σχολείο!

“Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει”, “Ευλογούμε τα γένια μας” και άλλες τέτοιες ανιδιοτελείς φράσεις ήταν που με οδήγησαν να σας παρουσιάσω και εδώ την προσπάθεια μας για διάδοση της χρήσης Η/Υ και ελεύθερου λογισμικού σε σχολεία απομακρυσμένων περιοχών της χώρας.

Το έργο μας είναι εντελώς αφιλοκερδές, στον ελεύθερο μας χρόνο και με πολύ διάθεση! Στηρίζεται κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος σε άτομα (σε εσάς δηλαδή) που θέλουν να προσφέρουν κομμάτια ή ολόκληρους Η/Η που δεν χρησιμοποιούνται για να χτιστούν οι Η/Υ, στην διάθεση των σχολείων για συνεργασία και τέλος κατά ένα μικρό ποσοστό στη δικιά μας δουλεία για το στήσιμο του κάθε Η/Υ!

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα επισκεφτείτε την επίσημη σελίδα της δράσης μας : http://lfs.topografoi.com

Χιόνια τον Απρίλιο

Χιόνια τον Απρίλιο
που καταστροφή σημαίνουν
Χιόνια τον Απρίλιο
κοιμούνται όλοι στο χωριό

Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom-και ροχαλητό

Εγεννήθηκες χωρίς
στρώμα νέφους καλέ μας πλανήτη
Εγεννήθηκες χωρίς
μια τρυπούλα οζοντική

Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom-και ροχαλητό

Κι όλοι πάνε στα χωριά
τα χωράφια να ραντίσουν
Κι όλοι πάνε στα χωριά
λάμπει απόψε η ντοματιά

Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom-και ροχαλητό

Τέτοια νύχτα ητάν παιδιά
που ετρύπησε ο αγωγός μας
Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά
κι έχουν oil τα νερά

Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom
Shell-Gaz-Prom-και ροχαλιτό

Quidam – Alone Together

Τον τελευταίο καιρό τα πολωνικά συγκροτήματα με εκπλήσσουν συνέχεια! Πρώτα οι Riverside με τον πιο καταθλιπτικό και σκοτεινό ήχο τους και τώρα οι Quidam με το απίστευτα ανάλαφρο και μελαγχολικό ύφος τους.

Όχι δα πως είναι και κανένα καινούριο συγκρότημα στην “πιάτσα”. Μετράνε ήδη 11 χρόνια κυκλοφορίας αλλά μάλλον ο 11ος χρόνος ήταν το “10 το καλό”!

Το Alone Together όπως δηλώνει και ο τίτλος είναι ένα άλμπουμ γεμάτο συναισθήματα. Ονειρικό, μελαγχολικό και ανάλαφρο ακούγεται πολύ εύκολα, ειδικά στο παρασκήνιο καθώς κάποιος διαβάζει, κάνει εργασίες κλπ.

Παρόλα αυτά δεν σημαίνει ότι είναι αδιάφορο μουσικά. Το μπάσο είναι πάντα παρόν και αποτελεί την “ήρεμη δύναμη” του δίσκου. Περάσματα απο κιθάρες σε σχεδόν floydian ύφος δίνουν στο άλμπουμ ένα γνώριμο ήχο, ενώ η διακριτική παρουσία του φλάουτου το κάνει να ακούγεται πιο συμφωνικό κατά μέρη.

Γενικά ο δίσκος φλερτάρει επικίνδυνα με το chill out σε ορισμένα σημεία (χωρίς αυτό να είναι κακό).Η φωνή του τραγουδιστή δεν έχει μια συγκεκριμένη χροιά ή χαρακτήρα που μάλλον για το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι θετικό γιατί δένει καλύτερα με τα όργανα και δεν ξεχωρίζει ώστε να σου αποσπά την προσοχή.

Από τα αγαπημένα μου άλμπουμς για να χαλαρώσω ή να κάνω κάτι άλλο κρατώντας τη μουσική στο παρασκήνιο.

The Mars Volta – The Bedlam in Goliath

To συγκεκριμένο group έπεσε στην υπόληψη μου το 2006 όταν είδα πως είχαν κυκλοφορήσει ήδη τον 3ο τους δίσκο. Δημιουργήθηκε το 2001 στις ΗΠΑ και πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω τη μουσική του και να την κατατάξω σε μια γενική κατηγορία (παράλληλα είναι και άδικο) γιατί απ’ότι φαίνεται κάνουν μεγάλη προσπάθεια να αναμίξουν διάφορα μουσικά είδη.

Το ύφος τους (ειδίκα στον συγκεκριμένο δίσκο) είναι δυνατό, με έντονο drumming, ψυχεδελικά solo και πολλούς αυτοσχεδιασμούς που παραπέμπουν σε jazz. Τα φωνητικά είναι πόλυ ιδιαίτερα επίσης, ψιλές φωνές σε συχνότητες κάνουν το ύφος τους ακόμα πιο ψυχεδελικό.

Από την αρχή του δίσκου οι Mars Volta δείχνουν τις προθέσεις τους να μην αφήσουν τίποτα όρθιο! Και όταν λέω από την αρχή το εννοώ! Από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο μας υποδέχεται μια κραυγή και ένα έντονο drumming που είναι σαν να δεχόμαστε μια δυνατή ηχητική σφαλιάρα που να λέει “Δώσε προσοχή! Παίζουμε, όχι αστεία” και η μουσική συνεχίζει στο ίδιο στυλ μέχρι το τέλος του δίσκου! Free Jazz περάσματα και κιθαριστικά solos (αλλά και γενικά ωραία reefakia) πετάγονται από του πουθενά και εξαφανίζονται το ίδιο ξαφνικά.

“Relentless” το χαρακτήρισε ένα παιδί σε κάποια άλλη κριτική και δεν έχει καθόλου άδικο. Δεν είναι ο δίσκος που θα έχει μέσα και 1-2 μπαλάντες για να “αρέσει”. Για μένα ήταν κάτι ξεχωριστό σαν άκουσμα για αυτό και είναι ο πρώτος δίσκος που αναφέρω στο blog (επίσης είναι ένας απο τους πρώτους του 2008 και είπα να αρχίσω με κάτι φρέσκο).

Για όσους πιστεύουν οτι υπάρχει ομορφία στην έντονη μουσική, αξίζει να το δοκιμάσετε!

Δορυφορική Γεωδαισία

πρεπει να ρωτήσει τον Βασιλάκη...

ISPs κοινώς Εταιρίες Παροχής Internet

...

Η ταυτότητα του σύγχρονου αγρονόμου & τοπογράφου μηχανικού.

Ο αγρονόμος & τοπογράφος μηχανικός σύμφωνα με την βιολογία κατατάσσεται
στο είδος Metricus,
του γένους Horus,
της οικογένειας Politechnicius ,
τάξης Mechanicius,
κλάσης Erimospitius
του φύλου Technocratius
του βασιλείου της Μπανανιας.

Μαζι με τα κοντινά του ξαδέρφια Spatalius Horus (αρχιτέκτονες) και Pimpus Horus (πολιτικοί μηχ.) είναι υπεύθυνοι για το περισσότερο χάλι στον χώρο των κατασκευών και του σχεδιασμού.

Τοπογράφοι γίνονται συνήθως άτομα τα οποία κόπηκαν στο γραμμικό ή ελεύθερο σχέδιο, απέτυχαν να πιάσουν τη βάση των πολιτικών μηχανικών (αλλά κατά ένα παράξενο λόγο πιστεύουν ότι θα μπούνε τελικά με κατατακτήριες), πέρασαν με το 10% από άλλες σχολές με την ελπίδα ότι θα είναι καλύτερα από τα προηγούμενα χάλια. Επίσης κάθε χρόνο υπάρχει μια εισροή σταθερού αριθμού ατόμων από ΤΕΙ τα οποία νομίζουν ότι θα μάθουν περισσότερα πράγματα από όσα ήδη ξέρουν καθώς επίσης και από την σχολή Ευελπίδων για άγνωστο λόγο (υπόθεση : γυναικείες υπάρξεις στην καθημερινότητα τους για τουλάχιστον 3 χρόνια?) . Τέλος υπάρχουν και τα άτομα που το είχαν δηλώσει πρώτο στο μηχανογραφικό τους σε μια στιγμή αδυναμίας η αυτοκαταστροφικής μανίας που προκλήθηκε από την ψυχολογική και πνευματική κόπωση των πανελληνίων εξετάσεων.

Ουσιαστικά ο τοπογράφος έρχεται να καλύψει το κενό του προσδιορισμού των συντεταγμένων διαφόρων σημείων πάνω στην φυσική γήινη επιφάνεια. Όσο περνάνε τα χρόνια ο προσδιορισμός των συντεταγμένων αυτών γίνεται όλο και δυσκολότερος επειδή από το επίπεδο σχήμα που είχε στην αρχαιότητα η γη αναδιπλώθηκε ώστε να δημιουργήσει μια τέλεια σφαίρα. Με τον ερχομό των Ελληνικίων απο τον αστερισμό του Σείριου και τις αλλεπάλληλες μάχες και συγκρούσεις με τα Βριλ και τα Ιλ το σχήμα της γης άλλαξε και έγινε ελλειψοειδές για να αποδειχθεί στο τέλος οτι έχει περίπου τη μορφή πατάτας. Από εκείνη την στιγμή τα τσιπς άρχισαν να κατασκευάζονται από τον Tsakiris (γνωστός πατατοπαραγωγός) ενώ παλαιότερα κατασκευάζονταν από την Intel με τρομακτική άνοδο στις πωλήσεις τους, λόγω της νέας φιλική προς τον άνθρωπο γεύσης. (η γη είναι σαν πατάτα, γιατί να μην είναι και τα τσιπς σας?)

Μόνο αυτός ξέρει να διαχειρίζεται τις πολύπλοκες εξισώσεις που διέπουν το Ελλειψοειδές. Την γνώση αυτή την αποκτά με αίμα και ιδρώτα περνώντας από τις πιο βασικές επιφάνειες (επίπεδο, σφαίρα) για να φτάσει στο τέλος στο Ελλειψοειδές. Είναι αλήθεια ότι μόνο με τις εξισώσεις αυτές το έργο του θα ήταν επίπονο και δύσκολο αλλά ευτυχώς έχει ακόμα έναν άσσο στο μανίκι του. Το μπαλαμούτι. Το Ελλειψοειδές είναι περίπου σφαίρα, ενώ η σφαίρα είναι περίπου επίπεδο. Με αυτήν την τρομακτική στη σύλληψη ιδέα οι τοπογράφοι μπορούν εδώ και τόσα χρόνια να υπολογίζουν τις συντεταγμένες γρήγορα και με ασφάλεια.

Το αγαπημένο χόμπι τους είναι το μοίρασμα τις τούρτας γενεθλίων σε πλασματικώς ισεμβαδικά κομμάτια ανεξαρτήτως του αριθμού των προσκεκλημένων ή του σχήματος της τούρτας. Ενώ οι άλλοι μηχανικοί το χωρίζουν σε απλά ισεμβαδικά κομμάτια ο Τοπογράφος ξέρει καλύτερα. Οι τούρτα έχει μεταβλητή επιφάνεια. Σε άλλα σημεία έχει “λιμνούλες” από μπλε ζελέ, σε άλλες κερασάκια (μπισκοτάκια) , ενώ σε άλλα είναι κακοποιημένη σε μεγάλο βαθμό από τις τρύπες των κεριών. Ο τοπογράφος υπολογίζει τους συντελεστές τουρτοκάλυψης και μπορεί να παράγει κομμάτια που έχουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ την ίδια αξία μεταξύ τους. Αυτό είναι και το βασικό ατού των τοπογράφων απέναντι στους υπόλοιπους μηχανικούς και για αυτό το λόγο θα πρέπει να προτιμούνται.

Οι τοπογράφοι έχουν μια μανία με την ακρίβεια, την υπολογίζουν, την αφαιρούν, την προσθέτουν και την μπαλαμουτιάζουν. Μερικοί πάνε τόσο μακρυά που υπολογίζουν με τι ακρίβεια έχουν υπολογίσει την ακρίβεια. Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα τους. Παρακάτω ακολουθεί ένα απόσπασμα απο συνέντευξη του Τερενς σε τοπική λαϊκή αγορά.

Δημοσιογράφος : Τι γνώμη έχετε για την ακρίβεια στην ελληνική αγορά;
Τοπογράφος : Γενικά θα έλεγα είναι απογοητευτικά μικρή..
Δημοσιογράφος : Μικρή; Μα τι λέτε! Τον τελευταίο χρόνο το κιλό σέλινο έχει πάει στα 30λεπτα!!
Τοπογράφος : Ακριβώς! Που το ξέρει αυτός που το ζυγίζει ότι είναι ακριβώς 1 κιλό; Και δεν δίνει ούτε ένα σφάλμα εκτίμησης; Πως περιμένει να τον πιστέψω; Εγώ ξέρω ότι 1 μέτρηση ίσον καμία…

Επιπτώσεις υπάρχουν ακόμα και στο θέμα του ύπνου. Ο τοπογράφος πάσχει από αϋπνία επειδή όταν μετράει προβατάκια μέχρι να κοιμηθεί,πρέπει μόλις κοιμηθεί να ξυπνήσει για να τα ξαναμετρήσει, να βγάλει μέσο όρο και έπειτα να ξανά κοιμηθεί. Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται αναλόγως με το πόσο αφοσιωμένος είναι ένας τοπογράφος στο επάγγελμά του. Μερικοί δεν κοιμούνται αν δεν υπολογίσουν τυπική απόκλιση, Vx aposteriori και να σχεδιάσουν την έλλειψη σφάλματος.
Μεγάλη μάχη έχει ξεσπάσει σε αυτούς που θεωρούν τις μετρήσεις από νύχτα σε νύχτα στατιστικώς ανεξάρτητες και ασυσχέτιστες μεταξύ τους και σε αυτούς που τις θεωρούν στατιστικώς εξαρτημένες με συντελεστή συσχέτισης διάφορο του 0.
Πέντε τοπογράφοι έχουν χάσει τη ζωή τους λόγω της άρνησης τους να κοιμηθούν στην προσπάθεια τους να πετύχουν απειρία μετρήσεων ώστε να βρουν την αληθινή τιμή.

Η εκτεταμένη χρήση της ΜΕΤ (Μέθοδος Ελαχίστων Τετραγώνων) στην καθημερινότητα των τοπογράφων ονομάζεται μετουσίωση της ζωής.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθούμε στο μπαλαμούτι.

Το μπαλαμούτι είναι η συστηματική και εύπλαστη διαδικασία που γεννιέται από την επιστημονική αλλοίωση της πραγματικότητας, την βαρεμάρα και τον πειραματισμό και βασίζεται στην ζούλα, στην εμπειρία και στην εκπαίδευση (M.E.T) και παρέχει τρόπους προσπέλασης εμποδίων που ούτως η άλως κανείς δεν ενδιαφέρεται για αυτά και δημιουργεί κατευθύνσεις και ελεγχόμενο μπάχαλο στα σχέδια ώστε αυτά να συμφωνούν με τα έργα και όχι τα έργα με τα σχέδια.

Υπάρχουν 2 μεγάλες σχολές μπαλαμουτιάσματος, το ενεργητικό και το παθητικό. Το ενεργητικό είναι η δημιουργία νέας πραγματικότητας ενώ το παθητικό η αλλοίωση της στο χαρτί. Παρακάτω ακολουθούν δυο παραδείγματα για να το κάνουν πιο κατανοητό.

Ενεργητικό (επικοινωνία μέσω CB) :
-Κώστα, αυτό το παλιό υπόστεγο να το “πάρουμε”;
-Δεν σε βλέπω καθόλου εκεί. Πρέπει να στήσω λίγο πιο πέρα.
-Να σου πω…Δες με το total αν βρίσκεται κάνεις που να με βλέπει..
-Κανείς…
-ΟΚ, το υπόστεγο έπεσε ξαφνικά, ευτυχώς που γλίτωσα..

« Previous Page